<.tinypic.com/6d1fmex.gif" width="486" height="60">

بهترین بهترین ها

رونالدینیو دویستمین بازی رسمی اش را برای بارسلونا، برابر اوساسونا یكشنبه انجام داد. در طی این بازی ها این بازیكن برزیلی 92 گل به ثمر رسانده و 5 قهرمانی تیمی و 3 عنوان فردی بدست آورده است.

30 آگوست 2003 رونالدو د اسیس موریرا, شناخته شده در جهان با عنوان رونالدینیو, اولین بازی رسمی اش را برای بارسا برابر اتلتیك بیلبائو انجام داد.

اولین گل

این مهاجم برزیلی فقط دو بازی برای نشان دادن دلیل انتظارات زیاد در مورد پیوستن او به باشگاه نیاز داشت و در دومین بازی فصل لیگ گلزنی كرد. وقتی كه دقیقه 58، رونالدینیو وارد بازی شد، بارسا 1-0 بازنده بود. او از خط هافبك جلو رفت و از فاصله 30 متری برای میزبان گلزنی كرد و هواداران بارسا فهمیدند كه بازیكن بسیار ویژه ای در دستانشان دارند.

   

ادامه مطلب

یوهان کرایف به دلیل وضعیت بارسا و وجود شانس بردن جوایز 3 عنوان توسط آن ها، مورد ستایش و تشویق قرار گرفت و با زیرکی به رئال مادرید یادآوری کرد که آن ها چنین موقعیتی ندارند.

مرد رک هلندی، با فرازها و فرودهای وضعیت بارسلونا مورد تشویق و یا انتقاد قرار گرفته است، اما او اکنون از عملکرد تیم راضی است.

بارسا، عصر روز یکشنبه فاصله خود را با صدر جدول به تنها 6 امتیاز کاهش داد و کرایف کاملا دلگرم و مطمئن مانده است.
او می گوید: «موضوع مهم این است که با ادامه یافتن این شرایط، بارسا هنوز در هر سه رقابت حضور دارد و شانس قهرمانی در هر یک از آن ها را دارد. این چیزی است که رئال مادرید نمی تواند در مورد خود بگوید.»

 

رایكارد به افتخار دیگری فقط برای خودش رسید.

فرانك ریكارد به 250 بازی به عنوان مربی بارسلونا رسید.

ریكارد تابستان 2003 بدون هیچ هیاهویی به بارسا آمد. او به خاطر توانایی فوتبالش شناخته شده بود اما تجربه بزرگ مربیگری نداشت. در واقع, تجربه قبلی او آن چنان عالی با اسپارتا روتردام نبود. پنج سال بعد, ریكارد مرجعی برای مربیگری در فوتبال اروپا شد. او مربی مدرنی است, كسی كه همیشه در پشت صحنه می ایستد و احترام زیادی بدست آورده است. این مرد هلندی اكنون 250 بار بر روی نیمكت بارسلونا نشسته است.

صعود تماشایی

اما این یك آغاز دشوار بود. در طی فصل 04-2003, بارسا از 18 بازی در لیگ 24 امتیاز بدست آورده بود و در جدول دوازدهم بود. یاران ریكارد به راحتی در سانتاندر به مشكل برخوردند. ریكارد با زمان دشواری روبه رو بود و رئیس مجبور بود بیرون بیاید و از موقعیت او حمایت كند. معرفی داویدز وضعیت را تغییر داد. تیم تعادل بیشتر پیدا كرد كه اطراف ماركز, كوكو و داویدز ساخته شده بود و شیوه بازی ویژه تری داشت و تا آخر رقابت ها به رده دوم صعود كرد. برد 3-2 در ریازور نمونه ای واضح از فوتبال تماشایی كه توسط بارسا در نیم فصل دوم انجام می شد، بود.

سرانجام مردان بارسا هرچه تلاش کردند، نتوانستند سنگی را که اولگوئر در چاه انداخته بود، بیرون آوردند! در شبی که ریکارد در غیاب نیمی از بازیکنانش، باز هم می توانست فاتح نبرد سنگین سانچز پیز خوان باشد، حضور بازیکنی به نام اولگوئر، مطابق انتظار همه چیز را به باد باد.

اگرچه سویا در زمین خود، به خصوص در نیمه اول، تعداد زیادی توپ را به روی دروازه بارسا رساند، اما به جرات هیچ کدام از این توپ ها، زهر دار نبودند. درخشش والدس در مقابل ضربات مردان سویا، دروازه بارسا را بسته نگه می داشت، اما سرانجام اتفاقی که همه انتظار آن را می کشیدند، افتاد.


بازیکنی که حضورش در بارسا، هیچ دلیل جز مسائل سیاسی ندارد، یک 90 دقیقه تمام، توپ لو داد، خطا کرد، پاس اشتباه داد و تیمش را تا ورطه نابودی پیش برد. در شرایطی که سویا، دل به سانترهای دنیل آلوز بسته بود و به خصوص علاقه زیادی به ارسال پاس های عرضی سریع و امید بستن به حوادث داشت، سرانجام در اثر خالی ماندن کاپل که آزاد ترین روز زندگی فوتبالی اش را تجربه کرد، به گل رسید.